Voetreflexologie, wat is dat?!

“Wát ga je doen?!” Mijn omgeving bleek nog niet zo bekend te zijn met het fenomeen voetreflexologie. Toch is voetreflexologie geen nieuwkomer. Zo’n 4000 jaar geleden waren er nog geen medicijnen en operatiekamers. Men zocht vaak oplossingen om pijn en ziektes te verlichten door middel van massage. Zowel bij de Egyptenaren, Chinezen en indianen zijn bewijzen uit die periode dat er via voeten en handen werden behandeld.

Door de geschiedenis heen ontdekten mensen dat er specifieke drukpunten waren voor specifieke problemen. De Chinezen combineerden deze inzichten met hun filosofie over de meridianenleer. De Amerikanen zochten heel praktisch naar hoe je, via de voeten, delen van het lichaam kon verdoven. Kortom, als ik in 1915 jouw tandarts was en jouw kies aan de linkerkant moest eruit, dan zocht ik op de linkervoet het bijbehorende reflexpunt op de tenen en dan behandelde ik die eerst, voordat die kies eruit ging.

Voetreflexologie gaat uit van punten of zones op voeten die, via zenuwbanen en energiebanen, een connectie hebben met organen en ander weefsel in het lichaam. Dit soort banen geven niet alleen prikkels door, ze enerveren organen, spieren, botten en ander weefsel. Via de zones en drukpunten kunnen we gericht sturen waar het lichaam meer energie aanwend om te enerveren. Bijvoorbeeld druk op de oren wegnemen door de zone van de buis van Eustachius te behandelen, of de nieren- en blaaszone, wanneer er een te hoge concentratie afvalstoffen in het lichaam zit waardoor je last krijgt van je gewrichten.

Jouw lichaam is continu bezig met zichzelf herstellen.

Volg per dag maar eens de veranderingen van een wondje bij een kind: in een paar dagen heeft ‘het systeem’ het weefsel hersteld. Oké, naar mate het lijf ouder wordt gaat dat langzamer. Het lichaam zal het in ieder geval proberen. De mens zelf, of vooral het hoofd van dat mooie mens, zit het herstelproces nog wel eens in de weg via gedrag.

Ja maar, als dit echt zo werkt met die punten en die zones … waarom gebruikt mijn huisarts dat dan niet?

Dat is niet heel gek. Wij zijn iets anders gewend, omdat onze medische geschiedenis, ervaringen en kennis op een andere manier zijn beïnvloed dan in China of Zuid-Amerika. Na de val van het Romeinse rijk en de intrede van het christelijke geloof, kwam er een afkeer van lichamelijk genot en verdween de massage uit beeld. Er ontstond daardoor een nieuwe kijk op ziekte en hoe medici dit technischer konden benaderen. Het legde de basis voor de medische wetenschap die er nu is. Daar zijn we heel blij mee! Onze medische wereld is goed georganiseerd. Het zou natuurlijk fantastisch zijn als er nóg meer samenwerking en kennisdeling komt tussen de reguliere en alternatieve geneeskunde.

Auw! Dat doet zeer…

Omgekeerd zijn de voeten een spiegel voor het lichaam. Zones en punten die pijnlijk zijn als je erop drukt geven feedback. Ze vertellen je welke plekken in je lijf aandacht verdienen. Als je deze zone op de voet masseert – weliswaar tégen de pijngrens aan, en niet eroverheen – dan geef je letterlijk een boost aan een orgaan om iets aan te pakken of op te lossen.

Je kunt dus veel meer met je voeten dan lopen, rennen en dansen.